Volgens artikel 9e van het Uitvoeringsbesluit wordt de looptijd van de 30%-regeling verminderd met perioden van eerdere tewerkstelling of eerder verblijf in Nederland. De Rechtbank is er terecht van uitgegaan dat de plaats van verblijf in deze bepaling moet worden uitgelegd in overeenstemming met de gewone betekenis die de term 'verblijven' in het spraakgebruik heeft, te weten de plaats waar iemand fysiek aanwezig is. Deze uitleg strookt met de uitzondering die in het vijfde lid van artikel 9e van het Uitvoeringsbesluit wordt gemaakt voor verblijf van betrekkelijk korte duur wegens vakantie, familiebezoek of andere persoonlijke omstandigheden. Die uitzondering wijst erop dat het gaat om feitelijk verblijf. Het beroep van de Minister op de 'gewenningsgedachte' die aan de 30%-regeling ten grondslag ligt, leidt niet tot een ander oordeel, nu die regeling een forfaitair karakter heeft en in haar bewoordingen geen steun is te vinden voor een uitbreiding tot situaties als de onderhavige, waarin de betrokkene in Nederland woont maar daar niet is tewerkgesteld en evenmin verblijft.
De Rechtbank heeft daarom terecht geoordeeld dat belanghebbende gedurende de perioden dat hij fysiek in Singapore aanwezig was, niet in Nederland verbleef in de zin van voormeld artikel 9e. Het middel faalt daarom.
