Fiscus in beroep tegen uitspraak erfbelasting

De fiscus gaat in beroep tegen de uitspraak van de rechtbank in Breda die de vrijstelling voor ondernemingsvermogen ook wil laten gelden voor privévermogen. 'De bedrijfsopvolgingsregeling in de Successiewet is wat de wetgever betreft expliciet bedoeld voor ondernemers: de bedoeling is immers om bedrijfsopvolgingen fiscaal zo soepel mogelijk te laten verlopen. Vooral familiebedrijven maken gebruik van deze regeling waarmee de heffing van erf- en schenkbelasting wordt beperkt', aldus staatssecretaris Frans Weekers van Financiën.

Het schip waarop belanghebbende zijn beroepsarbeid verricht behoort tot een in Nederland zetel houdende onderneming

De Inspecteur heeft niet zorgvuldig gehandeld door de advocaat van belanghebbende niet te berichten dat hij aan belanghebbende de onderhavige aanslag had opgelegd. Belanghebbende is ontvankelijk in zijn bezwaar tegen de onderhavige aanslag. Het Hof doet op grond van artikel 27o Awr wat de rechtbank had behoren te doen.

Premieheffing volksverzekeringen van Rijnvarenden. Belanghebbende is rijnvarende in de zin van artikel 1, eerste lid, onderdeel m, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van Rijnvarenden. Het schip waarop belanghebbende zijn beroepsarbeid verricht behoort tot een in Nederland zetel houdende onderneming. De Inspecteur handelt niet in strijd met het gelijkheidsbeginsel door te besluiten dat belanghebbende voor het jaar 2006 in Nederland premieplichtig is voor de volksverzekeringen.

Inwonend kind van VN-medewerker niet verzekerd

Niet verzekerd ingevolge de AOW. Deze uitsluiting van de verzekeringsplicht ingevolge de volksverzekeringen is gebaseerd op artikel 14 van het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen. In dit artikel is bepaald dat de inwonende gezinsleden van personeelsleden van een volkenrechtelijke organisatie niet verzekerd zijn krachtens de volksverzekeringen indien dit in de zetelovereenkomst met die organisatie is bepaald.

Geen voorlopige voorziening na stopzetten 30%-regeling

De voorzieningenrechter kan alleen op verzoek een voorlopige voorziening treffen, indien tegen een besluit bij de rechtbank beroep is ingesteld dan wel, voorafgaand aan een mogelijk beroep bij de rechtbank, bezwaar is gemaakt (connexiteitseis), en onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist. De voorzieningenrechter overweegt dat, gelet op het in 1.2 genoemde bezwaar, is voldaan aan het vereiste van connexiteit.

Geen paspoort na weigeren vingerafdruk

Een inwoonster van Amsterdam die weigert haar vingerafdrukken te geven, krijgt voorlopig geen nieuw paspoort. De gemeente Amsterdam hoeft haar dat niet te geven. Dat heeft de Raad van State dinsdag geoordeeld in een voorlopige uitspraak. Een definitief oordeel komt later in een uitgebreidere procedure. Vanwege Europese regels moeten sinds 2009 gegevens van de vingerafdrukken worden opgenomen in een chip in het paspoort. De vrouw weigerde dat, omdat dit volgens haar in strijd is met het recht op privacy. Toen Amsterdam weigerde haar paspoortaanvraag in behandeling te nemen, stapte ze naar de Raad van State.

Rechtbank Utrecht vereist een apart loket voor Zambrano-zaken

Dit is de uitkomst van een recente uitspraak van de rechtbank Utrecht op 21 juni 2012. In deze zaak claimt een mevrouw met de Surinaamse nationaliteit een verblijfsrecht in Nederland in het licht van de uitspraak van het EU-Hof van 8 maart 2012 in de zaak Ruiz Zambrano. Voor een dergelijk beroep op de Zambrano-uitzondering is geen apart aanvraagformulier beschikbaar. Volgens de huidige IND-praktijk dient een dergelijk beroep door middel van een reguliere aanvraag te worden gedaan. De IND doet in het kader van deze reguliere aanvraag vervolgens de Zambrano-toets.

Pensionado’s revisited

De Centrale Raad van Beroep vraagt aan het EU-Hof opnieuw om uitleg van de EU-Coördinatieverordening betreffende sociale zekerheid waaruit blijkt welke lidstaat de ziektekosten moet betalen in grensoverschrijdende situaties en welke lidstaat bijdragen mag heffen als iemand wettelijke pensioenen ontvangt uit verschillende lidstaten.

Premieheffing volksverzekeringen van Rijnvarenden

Op grond van hetgeen is bepaald in de charterparty stelt het Hof het volgende vast: [A] heeft het schip met zijn volledige uitrusting en bemanning ter beschikking gesteld aan [D] voor het verrichten van goederenvervoer in het stroomgebied van de Rijn. De variabele kosten, zoals stookolie en havengelden, komen voor rekening van [D]. [A] ontvangt daarvoor van [D] een vaste vergoeding van € 816.870 per jaar (€ 2.238 per dag) ervan uitgaande dat het schip 24 uur per dag ter beschikking staat aan [D]. Ten aanzien van de tijd dat het schip (tijdelijk) uit de vaart is, bijvoorbeeld in het geval van reparaties, wordt [D] gecompenseerd door een tijdsevenredige korting van de aan [A] verschuldigde vergoeding. [A] heeft verder recht op 25 percent van de nettowinst die [D] behaalt met het goederenvervoer.

Adreswijziging bekend bij fiscus en had als zodanig moeten worden verwerkt

Indien moet worden uitgegaan van de juistheid van die stellingen, heeft namelijk te gelden dat belanghebbende zijn nieuwe adres voldoende duidelijk aan de Belastingdienst heeft gemeld door invulling van het daarvoor bestemde vak in het aangifteformulier, en dat het aan de Belastingdienst is te wijten dat het aanslagbiljet voor de aanslag desondanks naar het oude adres is verzonden. De Inspecteur mag niet voorbijgaan aan een dergelijke kennisgeving van een adreswijziging, die is gedaan met gebruikmaking van aangiftesoftware waarvan het gebruik door de Belastingdienst is aanvaard en waarin vermelding van het adres van de aangifteplichtige wordt verlangd zonder dat uit het desbetreffende formulier zelf duidelijk blijkt dat een aldus aan de Belastingdienst ter kennis gebracht adres niet zal worden verwerkt.

Geringe aanslag IB voor zwervende man

De inspecteur heeft de aanslag berekend door het aangegeven inkomen uit werk en woning van € 2.791 te verhogen met € 17.000. Voor zover de inspecteur stelt dat hij tot deze schatting mocht overgaan op grond van artikel 27e AWR volgt uit het oordeel onder 4.3 dat deze stelling wordt verworpen. Indien geen adres bekend is en om die reden geen uitnodiging kan worden verzonden, mag de inspecteur tot het vaststellen van de aanslag overgaan door middel van het schatten van het inkomen. Deze bevoegdheid ontslaat de inspecteur evenwel niet van zijn verplichting aannemelijk te maken dat die schatting niet te hoog is.

Welk land moet de ziektekosten betalen?

De Centrale Raad van Beroep verzoekt het Hof bij wijze van prejudiciële beslissing als bedoeld in artikel 267 van het VWEU antwoord te geven op de volgende vraag:

Wordt met de wettelijke regeling waaraan de rechthebbende het langst onderworpen is geweest, in artikel 28, tweede lid, onder b, van Verordening (EEG) nr. 1408/71, gedoeld op de wettelijke regeling inzake prestaties bij ziekte en moederschap, de wettelijke regeling inzake uitkeringen bij ouderdom of alle wettelijke regelingen betreffende de takken van sociale zekerheid genoemd in artikel 4 van die Verordening die op grond van titel II van de verordening van toepassing zijn geweest?

Verrekening negatieve opbrengst eigen woning mogelijk

Belanghebbende werkt als specialist in het Academisch Ziekenhuis in Maastricht en woont in het betreffende jaar tot 1 april in Duitsland en daarna in de VS. In geschil is de vraag of de negatieve opbrengst eigen woning van de eerste drie maanden van 2005 in mindering gebracht kunnen worden op het bij het AZM verdiende inkomen. Het Hof oordeelt eerst dat nu het sprongcassatieverzoek niet conform de regels is ingediend het Hof de zaak moet behandelen. Vervolgens wijst het Hof op het arrest Renneberg en concludeert dat nu belanghebbende nauwelijks Duits inkomen heeft de negatieve opbrengst eigen woning in Nederland in aanmerking genomen moeten worden. Omdat belanghebbende na 1 april niet in Duitsland is gaan werken, maar in de VS bestaat er evenmin vrees voor de zgn. "double dip". Het gelijk in deze is aan belanghebbende, het hoger beroep van de Inspecteur wordt verworpen.

Verhoging heffingskorting niet-premieplichtige

Omdat van belanghebbende geen premies volksverzekeringen worden geheven kan zij deze verhoging evenwel niet effectueren. Voor dat geval is in artikel 8.9a, eerste lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001 bepaald dat de heffingskorting voor de inkomstenbelasting wordt verhoogd. Op grond van het tweede lid van artikel 8.9a van de Wet IB wordt de omvang van deze verhoging bepaald.

Anders dan de inspecteur meent, biedt de tekst van deze bepaling naar het oordeel van de rechtbank niet de mogelijkheid om rekening te houden met een bedrag aan premie volksverzekeringen. De rechtbank acht daarvoor het volgende redengevend.

Wijze van verrekening gestald buitenlands inkomen

Belanghebbende woont in Nederland. Hij heeft in het verleden in Duitsland gewerkt en nog een gestald (negatief) buitenlands inkomen. In geschil is of de aftrek ter voorkoming van dubbele belasting juist is berekend. De wijze van voorkoming van dubbele belasting is geregeld in artikel 20, lid 3 van het Verdrag. Nederland verleent de vermindering “onder voorbehoud van zijn nationale voorschriften”. De methode van verrekening wordt geregeld in artikel 10, lid 1 en 2, van het Besluit. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de inspecteur de verminderingsbeschikking op de juiste wijze berekend. Deze methode is internationaal erkend en komt overeen met de methode zoals die is voorgeschreven in het verdrag.

Onderhoudskosten Belgisch kasteel niet aftrekbaar

X (hierna: belanghebbende) heeft de Nederlandse nationaliteit en is werkzaam in Nederland. Op 8 december 2004 is belanghebbende verhuisd van Nederland naar België, waar hij het kasteel A te Z (hierna: het kasteel) bewoont. Het kasteel en zijn omgeving is in België wettelijk als beschermd monument respectievelijk dorpsgezicht aangewezen.

Belanghebbende heeft in 2004 op de voet van artikel 2.5 Wet IB 2001 gekozen voor toepassing van de regels voor binnenlandse belastingplichtigen. In zijn aangifte IB/PVV heeft hij op de voet van artikel 6.1, lid 2, onderdeel g juncto artikel 6.31 Wet IB 2001 een bedrag van € 18.140 opgevoerd als persoonsgebonden aftrek in verband met onderhoudskosten van zijn kasteel. In België bestaat de mogelijkheid om onderhoudskosten in aftrek te brengen op het belastbare inkomen, maar belanghebbende heeft te weinig inkomsten om de aftrek geldend te kunnen maken. De Inspecteur heeft de persoonsgebonden aftrek ad € 18.140 niet in aftrek toegestaan, omdat het kasteel niet ingeschreven staat in één van de registers als bedoeld in artikel 6 of 7 Monumentenwet 1988, terwijl inschrijving als voorwaarde is gesteld in artikel 6.31, lid 2, Wet IB 2001. Voor inschrijving geldt als voorwaarde dat het monument in Nederland is gelegen.

Luxe auto bij invoer niet vrijgesteld van BPM

Belanghebbende, geboren 5 mei 1990, woonde tot 26 juni 2008 bij zijn ouders en verhuisde op die datum naar het Verenigd Koninkrijk met meeneming van zijn huisraad. Belanghebbende heeft in het VK een "National Insurance Number"aangevraagd en verkregen. Belanghebbende heeft een cursus "Business English" en een deel van een opleiding "BA International Business"gevolgd. Op 19 augustus 2009 is belanghebbende weer naar Nederland teruggekeerd en weer bij zijn ouders ingetrokken. Belanghebbende heeft op 13 juni een Aston Martin gekocht ter waarde van € 153.000,- omdat hij naar zijn zeggen voor zijn te verwerven baan diende te beschikken over een behoorlijke auto.

Uitsluiting groep niet-Nederlanders van kinderbijslag disproportioneel?

Conclusie PG: Feiten: De belanghebbenden hebben kinderbijslag aangevraagd bij de SVB, die de aanvragen heeft afgewezen omdat de belanghebbenden volgens art. 6(2) Algemene Kinderbijslagwet (AKW) niet verzekerd waren. Het bij de Koppelingswet ingevoerde art. 6(2) AKW sluit niet-Nederlanders zonder onvoorwaardelijk verblijfsrecht ex art. 8(a) t/m (e) en (l) Vreemdelingenwet 2000 uit van kinderbijslag.

Nederland te streng voor studenten in het buitenland

Nederland is te streng bij het toekennen van studiefinanciering voor studeren in het buitenland. De eis dat studenten drie van de zes voorgaande jaren in Nederland moeten hebben gewoond, is in strijd met het Europees recht. Het Europees Hof van Justitie heeft dat donderdag bepaald. De Nederlandse regel is discriminerend voor migranten, vinden de Europese rechters. De uitspraak geldt voor de zogeheten meeneemfinanciering. Die is bedoeld voor studenten die hun hele studie in een ander land volgen en niet meer in Nederland ingeschreven staan bij een opleiding.

Betaling Belgische solidariteitsbijdrage is premieheffing sociale zekerheid

Het middel betoogt daartoe in de eerste plaats dat geen sprake is van (onderworpenheid aan) premieheffing omdat tegenover de inhouding van de solidariteitsbijdrage geen recht op uitkeringen staat en de inhouding plaatsvindt nadat het verzekerde voorval heeft plaatsgevonden. Dit betoog faalt. Het Hof is er terecht van uitgegaan dat de betaling van de solidariteitsbijdrage is aan te merken als premieheffing voor de sociale zekerheid, nu die bijdrage wordt ingehouden en afgedragen om te voorzien in de tekorten van de pensioenkassen voor de sociale zekerheid in België. Om van premieheffing in de zin van artikel 4, letter a, van de Uitvoeringsregeling te kunnen spreken is daarnaast niet vereist dat de bijdrageplichtige (extra) rechten aan de verzekering kan ontlenen.

Telefonisch horen gelijk aan ‘verschijnen hoorzitting’

Het Hof heeft geoordeeld dat telefonisch horen naar aanleiding van een ingediend bezwaarschrift geen proceshandeling is waarvoor in het kader van het Besluit een punt moet worden toegekend. Tegen dat oordeel is de klacht gericht.

Vooropgesteld wordt dat niet elk telefoongesprek tussen het bestuursorgaan en een rechtsbijstandverlener dat wordt gevoerd in het kader van een bezwaarprocedure kan worden aangemerkt als het verschijnen ter hoorzitting in de zin van onderdeel A4, onder 2, van de Bijlage bij het Besluit.

De mogelijkheid bestaat echter dat het telefoongesprek op een zodanige wijze plaatsvindt dat het zich, afgezien van de lijfelijke aanwezigheid, materieel niet onderscheidt van een hoorzitting in de zin van Afdeling 7.2 van de Algemene wet bestuursrecht. In een dergelijk geval staan doel en strekking van het in 3.3.1 bedoelde bijlage-onderdeel er niet aan in de weg dat het voeren van dit telefoongesprek voor de toepassing van dat onderdeel op één lijn wordt gesteld met het verschijnen ter hoorzitting (vgl. de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 29 november 2011, nr. 09/6496 WWB, LJN BU6407, AB 2012/62, en de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 8 februari 2012, 201109143/1/A3, LJN BV3193, JB 2012/69).